چند برابر مقام پدران است كه « وَ وصَّيْناالانْسانَ بِوالِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُهُ وَهْناً عَلى وَهْنٍ وَ فِصالُهُ فِى عامَينِ » ( سوره‌ى لقمان ، آيه‌ى 14 ) « و انسان را درباره‌ى پدر و مادرش سفارش كرديم ، [ بالاخص كه ] مادر او را ، در درون و پس از ولادت در آغوش خود با سستى روى سستى حمل كرد ، و در ( پايان ) دو سال شيرخوارگى ، از او جدايىپذير است » كه خودكفا شود ، گرچه هنوز به مادر نياز دارد . از آن جا كه در زمان جاهليت ، ستم‌هاى فراوانى بر زن‌ها روا مىشده و به منظور بيانگرى احكام ويژه‌ى آنان ، تنها در قرآن « سورةالنّساء » به چشم مىخورد و نه سورةالرّجال ، گرچه جمعاً « سورةالانسان » در قرآن وجود دارد كه مشتمل بر هر دو است . البته از نظر معنوى هرگز در اين ميان برترى نيست ، بلكه هريك به‌تنهايى پاداش كردارهاى زشت و زيباى خود را دريافت مىكنند كه : « و مَن يَعمَلْ مِن‌َالصالحات مِن ذَكرٍ أَو انْثى وَ هُوَ مؤمنٌ فأولئك يَدخُلُونَ الجنَّة » ( سوره‌ى نساء ، آيه‌ى 124 ) هركسى از كارهاى شايسته انجام - چه مذكر و چه مؤنث - پس ايشان داخل بهشت مىشوند ، و « ان اكرمكم عنداللَّه اتقاكم » به درستى مكرم‌ترينتان نزد خدا با تقوىترينشانند ، ( و بس ) . ولى از نظر جسمى و معاشرتى ، ويژگىهايى براى هريك وجود دارد .